تبليغاتX
يادداشت‌هاي يك انسان‌ريخت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1) نقطه شکل با مزه ای دارد. نمی دانم با این شکل و قیافه اش چطوری می تواند جلوی کلام بایستد؟ رفیقی بود که همیشه می گفت آدم سرباز ( اگر چنین ترکیب متناقض نمایی داشته باشیم! ) می ایستد توی سنگرش و تا آخرین گلوله اش را می زند. حتی اگر از ترس تنبانش ر اهم خیس کرده باشد! کاری هم ندارد که کجا می خورد این گلوله! این کار را هم همین جور ادامه میدهد مگر آنکه مرده باشد. تازه وقتی هم که یک گلوله از جانب یک آدم سرباز آنطرفی مخش را پخش کرد کف سنگرش حسرت می خورد که زود ترکید...هنوز گلوله باقی است! اما بعضی جنگ ها مثل نقطه اند. دیگر زورمان که از واژه بیشتر نیست. نقطه که می آید زبان شعر و عربده توپ خیلی برایش مهم نیست. می گوید هیسسسسسس!
2) اما علمای مناظر و مرایا اعتقاد سختی داشته اند در تمام طول تاریخ، که نقطه بعد ندارد. راست هم می گویند. هرچند خیلی ناز و قلمبه است؛ اما بعد ندارد. خط و صفحه و حجم که نیست؛ نقطه است. تازه بعد ندارد هیچ، بعد هم ندارد! یک پا برای خودش بی سر و ته است نابکار. خط که به او می رسد می شود پاره خط و کلام که گاهی او را ملاقات می کند می شود سکوت. هیچ چیز ندارد و نمی تواند هم ببیند که کسی چیزی دارد. من هم خورده ام به نقطه!
گاهی اینجور می شود آدم. یکهو محکم می خورد به یک نقطه. تمام تنش، فکرش، احساسش و بودنش هذلولی می شود. گاهی می پیچد دور نقطه، یعنی در حقیقت خودش نقطه می شود. گاهی هم می نشیند و نگاه می کند همین جور. می شود مثل سنگ، مثل خطی که از رفتن ایستاده باشد.
3) عزیزی هست که جهار پنج ماهی یک بار نامه می نویسد و گله می کند چرا برایش نامه ننوشتیم! ما هم همیشه از تنبلی می نالیم و زور می زنیم تا بی معرفت به نظر نیاییم. اما حقیقت آن است که دوستی هایمان هم گاهی به نقطه می خورد. نه اینکه به آخر رسیده باشد؛ ولی باید رفت سر خط. شاید نقطه را برای همین گرد می کشند که بشود آن را دور زد. مثل یک میدان. ولی دور زدن نقطه هم جرات می خواهد. کار ما نیست. خدا خیر بدهد این تنبلی را که به آن شهره ایم!
4) گاهی این توهم مبارکمان گل می کند. در خیابان که راه می روم چیزهای عجیب غریب می بینم. فکر کن یک نقطه دوپا را بینی که دارد در خیابان ذرت مکزیکی می خورد! بعضی ها نقطه شده اند انگار! اتفاقا چند روز پیش سارا برای عروسی دو تا حجم (!) لباس می خرید. توی هیچ دامنی جایش نشد. لباس ها هم سایز نقطه ها شده اند! فرشته سمت چپی می گوید این مدرنیته است؛ سمت راستی هم که خوابیده انگار. به قول فلان خواننده HIPS DON'T LIE!
5) یک بودن در این زمانه خیلی عالی است! با این همه نقطه آدم کلی می شود!
پ.ن: ممنون از هر کی مر از توی دیوار در آورد، مخصوصا مهدی و آقای رییس!
پ.ن.2: امروز روز کالوینو بود و من نرسیدم بروم. مرده شور پول را ببرد ما را هم! ای دهر تو برو این راه را که ما نخواستیم!
+ نوشته شده در  بیست و یکم شهریور 1386ساعت 17:35  توسط انسان ریخت  |